Het belangrijkste over het detecteren van ongewenst gedrag in gesprekken
- Ongewenst gedrag richt zich op de persoon, niet op de situatie. Een ontevreden klant, ook een felle, maakt gebruik van zijn recht om te klagen. Een belediging, een bedreiging, een discriminerende uitlating of persoonlijke kleinering gaat over een andere grens: die is gericht tegen de adviseur zelf.
- Het blijft grotendeels onzichtbaar. De adviseur gaat door naar het volgende gesprek zonder het altijd te melden, en een steekproef mist bijna alle gevallen.
- Herkennen: een criterium dat is geformuleerd in waarneembare uitlatingen en is ingesteld zonder invloed op de score, controleert 100% van de gesprekken en citeert de betreffende passage.
- Alert slaan: een af te handelen alert, toegewezen aan de manager van het team, met een korte termijn, te ondernemen acties en een escalatie als de termijn wordt overschreden.
- Ondersteunen: eerst de adviseur, daarna het gevolg dat de klant krijgt, en vervolgens de oorzaken, door het ongewenste gedrag te koppelen aan de contactredenen.
- Het is geen emotiemeting en geen klantprofiel. Het is een uitlating die is gedaan, gedateerd, in een gesprek, en die te verifiëren is door te luisteren.
Een boze klant vertoont nog geen ongewenst gedrag
Een klantenservice, en een klachtenafdeling nog meer, krijgt ontevreden klanten: daar is ze voor. De klant die zegt “dit is onaanvaardbaar, dit is de derde keer dat ik bel voor dezelfde factuur” laat weten dat hij het niet eens is met een situatie. Hij kan zijn stem verheffen, in herhaling vallen, naar een leidinggevende vragen. Het is aan de adviseur om de vraag af te handelen, en dat is een vaardigheid die te leren is.
Ongewenst gedrag is van een andere aard. Het gaat niet langer over het dossier, het richt zich op de persoon die het behandelt. Het INRS, het Franse nationale instituut voor de preventie van beroepsrisico's, rekent ongewenst gedrag, verbale agressie en bedreigingen trouwens tot extern geweld: het geweld dat een werknemer op zijn werkplek ondergaat van personen van buiten het bedrijf, klanten en gebruikers inbegrepen.
Dit onderscheid is geen kwestie van woordkeuze. Het bepaalt wat u in de gesprekken zoekt. Wie zoekt naar de “woede” of de “agressiviteit” van een klant, markeert een groot deel van de klachten en bedelft de managers onder alerts die niets zeggen over wat de adviseur heeft ondergaan. Wie zoekt naar precieze uitlatingen, gericht tot de adviseur, haalt weinig gesprekken naar boven, en de juiste.
Vijf vormen zijn betrouwbaar te herkennen in wat er wordt gezegd:
| Vorm | Voorbeelden van uitlatingen | Wat er niet onder valt |
|---|---|---|
| Grove taal gericht tot de adviseur | “U zit me gewoon te belazeren” | Een vloek over de situatie: “wat een onzin, verdorie” |
| Belediging | “Stuk onbenul”, een scheldwoord gericht tegen de persoon | Kritiek op de dienstverlening: “uw service is waardeloos” |
| Bedreiging tegen de persoon | “Ik weet je wel te vinden”, “ik sta je straks wel op te wachten” | De aankondiging van een opzegging, een stap naar de ombudsman of juridische stappen tegen het bedrijf |
| Discriminerende uitlating | Een opmerking over de afkomst, het accent, het geslacht of de leeftijd van de adviseur | Geen uitzondering: de uitlating volstaat |
| Persoonlijke kleinering | “U bent te dom om het te begrijpen”, herhaalde spottende opmerkingen | De vraag om een leidinggevende te spreken |
De laatste kolom telt even zwaar als de twee andere. Zij scheidt een veeleisende klant van een klant die over de grens gaat, en zij bepaalt de kwaliteit van de detectie.
Waarom ongewenst gedrag onzichtbaar blijft
De adviseur meldt het niet altijd. Het volgende gesprek wacht, en een moeilijk gesprek melden kost tijd. Sommigen vinden dat “het bij het vak hoort”, anderen zijn bang dat hun wordt verweten hoe het gesprek is verlopen. Ongewenst gedrag dat niet wordt gemeld, bestaat voor niemand anders dan voor wie het heeft ondergaan.
De steekproef mist het. Neem een hypothese: ongewenst gedrag in 0,3% van de gesprekken. Een contactcenter dat 20.000 gesprekken per maand afhandelt, krijgt er dan zo'n zestig. Een kwaliteitscontrole die 400 gesprekken per maand beluistert, hoort er gemiddeld iets meer dan één. Meer beluisteren verandert daar bijna niets aan; alleen de analyse van alle gesprekken brengt ze aan het licht. De berekening staat uitgewerkt in ons artikel over de analyse van 100% van de gesprekken.
De gebruikelijke indicatoren zien het niet. Ongewenst gedrag verschuift noch de gemiddelde afhandeltijd, noch het oplossingspercentage. Het kan zelfs de kwaliteitsscore van het gesprek verlagen: een gesprek dat ontspoort, belet de adviseur de voorziene stappen te doorlopen. Zonder andere informatie ziet de manager een slecht gevoerd gesprek waar een adviseur persoonlijk werd aangevallen.
1. Herkennen: een criterium dat de adviseur niet benadeelt
In Raisetalk detecteert u ongewenst gedrag zoals elk ander feit in het gesprek: met een criterium, een bewering die de analyse in elk gesprek controleert. Drie keuzes maken het verschil.
Schrijf op wat er wordt gezegd, en wat niet telt. De bewering volgt de regel van doeltreffende criteria: wie doet wat. De actor is de klant, het doelwit is de adviseur, en de bewering zegt uitdrukkelijk wat erbuiten valt:
De klant richt tot de adviseur een belediging, grove taal of een discriminerende uitlating over zijn persoon. Een klacht, ook als die fel wordt geformuleerd, kritiek op de dienstverlening of op het bedrijf en de vraag om een leidinggevende te spreken tellen niet.
Houd bedreigingen apart. Een bedreiging tegen de persoon vraagt niet om hetzelfde gevolg als een belediging: ze kan een veiligheidsmaatregel of een aangifte rechtvaardigen. Een tweede criterium geeft haar een eigen alert en een eigen afhandelingstraject:
De klant bedreigt de adviseur persoonlijk: hij dreigt hem iets aan te doen, hem op te zoeken of hem schade te berokkenen. De aankondiging van een opzegging, van een stap naar de ombudsman, van juridische stappen tegen het bedrijf, van een klacht bij de leidinggevenden of van een negatieve recensie telt niet.
Stel ze in zonder invloed op de score. Het gedrag van de klant mag de adviseur niets kosten. Beide criteria krijgen de instelling “Als de bewering waar is, is het criterium: Niet behaald” (If the assertion is verified, the criterion is: Not acquired) en 0 punten in beide gevallen: de pagina van het criterium toont ze dan als “zonder invloed op de score” (no impact on the score). Het oordeel blijft zichtbaar op de fiche, is filterbaar in de rapporten en kan een alert doen afgaan, maar de compliancescore houdt er geen rekening mee. Hetzelfde criterium uit de bibliotheek kan in meerdere beoordelingsformulieren staan: voeg het toe aan elk actief beoordelingsformulier.
Elk oordeel komt met zijn onderbouwing en de geciteerde passage, met tijdstempel: één klik start het beluisteren op het moment waarop de uitlating werd gedaan. Dat maakt de detectie verifieerbaar, en het is de basis voor alles wat volgt.
Test op moeilijke gesprekken voordat u activeert. Voer met deze criteria een herbeoordeling uit op zo'n vijftig eerdere gesprekken: enkele bekende gevallen van ongewenst gedrag, en vooral felle klachten die het niet zijn. Die laatste zijn de echte test: als het criterium erop aanslaat, maak de bewering dan strakker. De methode staat beschreven in ons artikel over het testen van een beoordelingsformulier voordat u het uitrolt.
2. Alert slaan: de manager gewaarschuwd, en aan zet
Een informatieve alert volstaat hier niet: ongewenst gedrag vraagt om een menselijk antwoord, en iemand moet daarvoor verantwoordelijk zijn. De regel maakt u aan in het menu Automatiseringen (Automations), in vijf stappen.
De trigger. De gebeurtenis Aanmaken van een score (Score creation), dat wil zeggen elke nieuwe analyse, met een voorwaarde Criterium (behaald / niet behaald): het criterium voor ongewenst gedrag is niet behaald.
De ontvangers. Een notificatie in Raisetalk voor Manager (hetzelfde team), en daarbij een e-mail als uw managers meer in hun mailbox leven dan in de applicatie. Alleen de personen die het gesprek kunnen zien, worden gewaarschuwd: de alert verlaat het bereik van het team niet.
De afhandeling. Activeer Afhandeling vereisen (Require handling) en stel die als volgt in:
- Verantwoordelijke (Handler): de rol Manager (hetzelfde team) in plaats van een persoon met naam, zodat de alert ook tijdens vakanties en afwezigheden wordt opgepakt;
- Termijn (Delay): kort, bijvoorbeeld 4 uur, indien nodig gerekend in werkuren;
- Als de termijn wordt overschreden (If the delay is exceeded): Manager (bovenliggende teams) waarschuwen, zodat geen enkele alert blijft liggen.
De te ondernemen acties (Actions to take), gekopieerd in elke alert, beperken zich tot enkele handelingen die met een werkwoord beginnen:
- Beluister de gemelde passage (verplicht)
- Bespreek het gesprek met de adviseur (verplicht)
- Stel een pauze of een andere wachtrij voor
- Beslis welk gevolg de klant krijgt
Voor het criterium bedreigingen kan een tweede regel een verplichte actie toevoegen, “Geef door aan de beveiligingsdienst of de juridische afdeling”, en een kortere termijn.
De afsluiting. De verantwoordelijke sluit af met een opmerking en een uitkomst: Gegronde alert (Founded alert), Vals positief (False positive) of Geen verder gevolg (No further action). De valse positieven meten hoe juist het criterium is: als ze zich opstapelen, moet de bewering strakker worden. Hoe alerts werken, leest u in ons artikel over kwaliteitsalerts.
3. Ondersteunen: wat de manager met de alert doet
De alert beschermt op zichzelf niemand. Hij garandeert dat een moeilijk gesprek niet zonder gevolg blijft, en hij geeft de manager wat hij nodig heeft om te handelen: het gesprek, de adviseur, het tijdstip, de exacte uitlating en de mogelijkheid om die te beluisteren.
Eerst de adviseur. De eerste stap is naar hem toe gaan of hem bellen, hem zeggen dat het gesprek is gehoord en vragen hoe het met hem gaat. Dit is geen debriefing van een beoordeling: het gaat niet over de score, en ook niet over wat hij beter had kunnen doen. Een pauze, een andere wachtrij voor de rest van de dag of een doorverwijzing naar het aanspreekpunt dat het bedrijf daarvoor heeft voorzien, de bedrijfsarts of een psychologische hulplijn, kunnen volgen.
Daarna de klant. Welk gevolg de klant krijgt, valt onder de procedure van het bedrijf: een telefoontje van een leidinggevende, een brief die de regels van het contact in herinnering brengt, een doorverwijzing naar bemiddeling en, bij een bedreiging, een melding en aangifte bij de politie. Raisetalk beslist in dit stadium niets. Het levert het nummer van het gesprek, de datum en de geciteerde passage, vastgelegd in de fiche van de alert op het moment dat hij ontstaat.
Een spoor van wat er is gedaan. Elke afgevinkte actie legt vast wie ze heeft uitgevoerd en wanneer, en de opmerking bij de afhandeling vat het gegeven gevolg samen. Zo beschikt het bedrijf over een geschiedenis van het ongewenste gedrag waarmee zijn adviseurs te maken kregen en van de opvolging ervan, die zijn evaluatie van de beroepsrisico's voedt. De opmerking wordt gelezen door de ontvangers van de alert: u noteert er wat er is gedaan, niet hoe het met de gezondheid van de adviseur gaat.
Later, het aanscherpen van vaardigheden. Enkele dagen later, en als de adviseur dat wil, kan het gesprek dienen als basis voor een debriefing over de-escalatietechnieken. De nuttigste rollenspellen gaan uit van echte situaties: met het ongewenste gedrag dat in alle gesprekken is vastgesteld, beschikt het trainingsteam over echte gevallen, gekozen en uitgeschreven zonder namen, in plaats van verzonnen scenario's.
Sturen: waar, wanneer en bij welke contactredenen
Een alert behandelt één gesprek; de sturing behandelt de oorzaken. Na enkele weken geven de rapporten het bedrijf een cijfer dat het niet had: het aantal gevallen van ongewenst gedrag tegenover zijn adviseurs, en de evolutie daarvan. Het volstaat een rapport te filteren op het criterium voor ongewenst gedrag, resultaat niet behaald (Not acquired), om alleen de betrokken gesprekken over te houden.
- De trend: in het zo gefilterde Algemeen teamrapport (Team report) telt de tegel Gespreksvolume (Conversation volume) de gevallen van ongewenst gedrag per dag, per week of per maand, vergeleken met de vorige periode.
- De contactredenen: het Algemeen labelrapport (Attribute report), uitgesplitst naar het label van de contactreden, toont bij welke onderwerpen gesprekken omslaan. Als het ongewenste gedrag zich concentreert rond een vertraagde terugbetaling of een onderbreking van de dienst, ligt de oorzaak eerder in de keten, vóór het contactcenter, en daar moet ze worden aangepakt. Een termijn inkorten beschermt de adviseurs soms beter dan een training.
- De blootgestelde teams: hetzelfde filter geeft het aantal betrokken gesprekken per team. Deze lezing gaat over blootstelling, niet over prestatie: een incassoteam krijgt er logischerwijs meer dan een team voor algemene informatie. Ze dient om de belasting te verdelen, rotaties te organiseren op de meest blootgestelde wachtrijen en trainingen gericht in te zetten.
- De open vragen: op de pagina Begrijpen (Understand) bevraagt Discovery de gesprekken die op deze criteria zijn gefilterd, bijvoorbeeld “Wat gaat er in deze gesprekken vooraf aan de beledigingen?”. Het antwoord komt met de fragmenten waarop het steunt. Het principe staat beschreven in ons artikel over het bevragen van gesprekken in natuurlijke taal.
Wat de detectie niet doet
Ze grijpt niet in tijdens het gesprek. De alert ontstaat wanneer het gesprek wordt geanalyseerd, na het einde van het contact, en met een directe connector doorlopend, gesprek na gesprek. Hij verbreekt de verbinding niet en fluistert de adviseur niets in. De instructie die de adviseur toestaat een gesprek na een waarschuwing te beëindigen, als het bedrijf daarin voorziet, blijft de eerste bescherming.
Ze meet geen emotie. Raisetalk probeert niet te weten of de klant boos is, noch in welke toestand de adviseur zich bevindt. Het legt uitlatingen vast die zijn gedaan, gekoppeld aan een precieze passage, die iedereen opnieuw kan beluisteren en kan betwisten.
Ze zet klanten niet op een zwarte lijst. Elke alert gaat over één gesprek. Raisetalk houdt geen lijst bij van klanten met ongewenst gedrag: welk gevolg een klant krijgt, valt onder de procedure van het bedrijf en het juridische kader ervan.
Ze vervangt de preventie niet. Training, de-escalatietechnieken, het recht om het gesprek te beëindigen, steun van de leidinggevenden: de detectie maakt deze maatregelen gerichter, omdat ze steunen op wat er echt aan de telefoon gebeurt.
Tot slot een woord over het kader. De werkgever neemt de nodige maatregelen om de veiligheid te waarborgen en de fysieke en mentale gezondheid van de werknemers te beschermen (artikel L4121-1 van het Franse arbeidswetboek, de Code du travail): ongewenst gedrag opsporen en erop reageren hoort daarbij. De analyse van gesprekken blijft een systeem dat de activiteit van de werknemers raakt: zij worden daar vooraf over geïnformeerd (artikel L1222-4), en het comité social et économique, de Franse werknemersvertegenwoordiging die vergelijkbaar is met de ondernemingsraad, wordt geraadpleegd voordat het systeem wordt ingevoerd (artikel L2312-38). Zeg uw teams ook duidelijk dat deze criteria bestaan, wat ze vastleggen en dat ze niet meetellen in hun score. Een adviseur die weet dat een belediging wordt gezien en opgevolgd, is niet langer de enige die het weet.
De kernbegrippen
- Ongewenst gedrag: uitlating van een klant die gericht is op de persoon van de adviseur en niet op de behandelde situatie, zoals grove taal, een belediging, een discriminerende uitlating of persoonlijke kleinering
- Extern geweld: geweld dat een werknemer op zijn werkplek ondergaat van een persoon van buiten het bedrijf, klant of gebruiker; het begrip omvat ongewenst gedrag, verbale agressie, bedreigingen en fysieke agressie
- Criterium zonder invloed op de score: criterium dat in beide gevallen op 0 punten is ingesteld, waarvan het oordeel zichtbaar en filterbaar blijft en een alert kan doen afgaan
- Af te handelen alert: alert die is toegewezen aan een verantwoordelijke, met een termijn, te ondernemen acties en een uitkomst die bij de afsluiting wordt gekozen
- Escalatie: notificatie die naar een hoger niveau wordt gestuurd wanneer de afhandelingstermijn van een alert is overschreden
- Vals positief: ten onrechte afgegane alert, als zodanig aangeduid bij de afsluiting; het aandeel valse positieven meet hoe juist het criterium is
Veelgestelde vragen
Hoe detecteert u ongewenst gedrag van klanten in gesprekken?
Door alle gesprekken te analyseren met een criterium dat precieze uitlatingen beschrijft die tot de adviseur zijn gericht (belediging, grove taal, discriminerende uitlating, bedreiging) en dat klachten, ook felle, uitdrukkelijk uitsluit. Elke detectie citeert de betreffende passage, die met één klik opnieuw te beluisteren is, en kan een alert doen afgaan die aan de manager van het team wordt toegewezen.
Moet u de woede of de agressiviteit van de klant detecteren?
Nee. Een klant die boos is over een situatie, gaat daarmee nog niet over de grens, en een klachtenafdeling krijgt er elke dag mee te maken. Een criterium op basis van woede zou een groot deel van de klachten markeren en het echte ongewenste gedrag doen verdrinken. Een uitlating die is gedaan, kunt u vastleggen, door te luisteren verifiëren en bespreken; een veronderstelde emotionele toestand niet.
Verlaagt ongewenst gedrag van een klant de score van de adviseur?
Niet als het criterium is ingesteld zonder invloed op de score, op 0 punten in beide gevallen. Het oordeel verschijnt op de fiche en voedt de alerts en de rapporten, zonder mee te tellen in de compliancescore. De manager ziet het ongewenste gedrag naast de score, waardoor hij een gesprek waarin de adviseur persoonlijk werd aangevallen, niet leest als een slecht gevoerd gesprek.
Wie moet de alert ontvangen, en binnen welke termijn?
De directe manager van de adviseur, aangewezen via zijn rol zodat de alert ook tijdens afwezigheden wordt afgehandeld, met een korte termijn van enkele uren en een escalatie naar het hogere niveau als die wordt overschreden. Een informatieve alert volstaat niet: ongewenst gedrag vraagt om een menselijk antwoord, en iemand moet daarvoor verantwoordelijk zijn.
Kan de analyse ingrijpen tijdens het gesprek?
Nee. De alert ontstaat na het gesprek, zodra dat is geanalyseerd. Hij vervangt noch de instructie die de adviseur toestaat een beledigend gesprek te beëindigen, noch de steun van de leidinggevenden op dat moment. Hij garandeert dat geen enkel gesprek van dit type onopgemerkt blijft, en dat de adviseur niet de enige is die het weet.
Aan de slag
Ongewenst gedrag komt nu al voor in uw gesprekken. De vraag is wie het hoort, en wat er daarna gebeurt. Om te zien wat een goed geschreven criterium vastlegt in uw eigen gesprekken: probeer Raisetalk gratis.





